

Το άγχος των παιδιών είναι μεγάλο, αλλά καμία αποτυχία δεν ακυρώνει το μέλλον τους
Οι Πανελλήνιες Εξετάσεις είναι, χωρίς αμφιβολία, μια από τις πιο φορτισμένες περιόδους στη ζωή ενός μαθητή. Δεν είναι μόνο τα διαβάσματα, οι επαναλήψεις, τα ξενύχτια και η πίεση της ύλης. Είναι και το βάρος της προσδοκίας. Η αγωνία των γονιών. Η σύγκριση με τους συμμαθητές. Ο φόβος ότι ένα γραπτό, μια κακή στιγμή ή μια λάθος απάντηση μπορεί να κρίνει ολόκληρο το μέλλον.
Κι όμως, όσο σημαντικές κι αν είναι οι εξετάσεις, δεν είναι το τέλος της ζωής ενός παιδιού. Είναι ένας δρόμος. Όχι ο μοναδικός.
Κάθε χρόνο, χιλιάδες μαθητές μπαίνουν στις αίθουσες με άγχος, ανασφάλεια και πολλές φορές με την αίσθηση ότι πρέπει να αποδείξουν την αξία τους μέσα σε λίγες ώρες. Αυτό είναι άδικο. Γιατί η αξία ενός παιδιού δεν χωράει σε μια κόλλα χαρτί. Δεν μετριέται μόνο με μόρια, βάσεις και σχολές. Ένα παιδί μπορεί να είναι κουρασμένο, πιεσμένο, να μην αποδώσει όπως περίμενε, να λυγίσει από το άγχος ή απλώς να μην του βγει η μέρα. Αυτό δεν σημαίνει ότι απέτυχε στη ζωή.
Υπάρχουν πάντα επόμενα βήματα
Ακόμη κι αν το αποτέλεσμα δεν είναι το επιθυμητό, τίποτα δεν τελειώνει. Υπάρχει η δυνατότητα να ξαναδώσει εξετάσεις. Υπάρχουν δημόσια ΙΕΚ, επαγγελματικές σχολές, ιδιωτικές επιλογές, σπουδές στο εξωτερικό, εναλλακτικές διαδρομές κατάρτισης και επαγγελματικής εξέλιξης. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν πέρασαν εκεί που ήθελαν την πρώτη φορά και αργότερα βρήκαν τον δρόμο τους. Υπάρχουν άλλοι που μπήκαν σε μια σχολή και στην πορεία άλλαξαν κατεύθυνση. Η ζωή δεν κινείται
πάντα ευθεία. Πολλές φορές κάνει κύκλους, στάσεις και ανατροπές.
Το σημαντικό είναι να μη φορτώσουμε στα παιδιά την ιδέα ότι μια εξέταση καθορίζει την προσωπικότητά τους, την αξία τους ή το δικαίωμά τους να ονειρεύονται.
Χρειάζονται στήριξη, όχι πανικό. Χρειάζονται ήρεμες κουβέντες, όχι πίεση.
Χρειάζονται να ακούσουν ότι, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα, θα υπάρχει επόμενη μέρα.
Το μήνυμα προς τα παιδιά
Οι Πανελλήνιες θέλουν προσπάθεια, σοβαρότητα και συγκέντρωση. Αλλά δεν πρέπει να γίνουν φόβος που πνίγει. Τα παιδιά έχουν ήδη δώσει έναν μεγάλο αγώνα μόνο και μόνο επειδή έφτασαν μέχρι εδώ. Ας μπουν στις εξετάσεις με καθαρό μυαλό, με πίστη στον εαυτό τους και με τη βεβαιότητα ότι η ζωή δεν κλείνει πόρτες τόσο εύκολα.
Γιατί καμία βαθμολογία δεν μπορεί να ακυρώσει ένα παιδί. Και κανένα αποτέλεσμα δεν είναι πιο δυνατό από τη δυνατότητα να ξανασηκωθεί, να ξαναπροσπαθήσει και να βρει τον δικό του δρόμο.
EIPHNH KOYTHPH

